Poznajmy szynszyle

Szynszyla, lub „chinchilla” jak często zapisuje się nazwę tego zwierzęcia odnosząc się do języka hiszpańskiego z południowoamerykańskimi naleciałościami, to niewielki gryzoń, który w naturalnych warunkach już praktycznie wyginął. W praktyce szynszyle żyją już tylko w naszych domach oraz na specjalnych hodowlach, które rozmiarami potrafią czasami konkurować nawet z przemysłową hodowlą zwierząt gospodarskich. Niemniej ich hodowanie traktowane jest w naszym kraju raczej jako dodatek do innej rolniczej działalności gospodarczej chociażby dlatego, że interes ten, zaliczany do działów specjalnych produkcji rolniczej, przed upływem dwóch lat od rozpoczęcia działalności zwykle nie przynosi żadnych dochodów.

Read more »

Warunki w domu dla szynszyla

Przygotowując w domu miejsce dla szynszyla trzeba pamiętać, że Andy, z których się wywodzi, są obszarem permanentnej suszy. Znikoma wilgotność powietrza i bardzo mała suma roczna opadów spowodowały dalece idące przystosowanie zwierzęcia do warunków suchych i jego poważne problemy w kontakcie z wodą. Typowa dla Polski wilgotność powietrza spowodowała by nie tylko zmechacenie się ich futra ale także rozwinięcie groźnych chorób grzybiczych, które dla tego gatunku są praktycznie obce. Dlatego podstawowym wymaganiem, które musimy spełnić zabierając szynszyla do domu jest zapewnienie mu środowiska do życia o wilgotności nie większej niż 55-65%. Read more »

Choroby szynszyli

W normalnej hodowli szynszyle rzadko chorują. Są to w końcu zwierzęta bardzo mocno zahartowane w naturalnych warunkach swojego życia i chociaż te, które kupimy, nie będą miały za wiele wspólnego z andyjskimi zboczami gór to genetyka będzie robiła swoje. Pamiętać tylko należy, że jeśli już coś się wydarzy to a mamy więcej niż jedną sztukę to możemy być niemal pewni, że zachorują wszystkie osobniki stada mogącego się ze sobą kontaktować. Read more »

Żywienie szynszyli

W warunkach naturalnych szynszyle żyją w środowisku niesprzyjającym, z punktu widzenia człowieka nawet bardzo niesprzyjającym. Przygotowały się jednak do tego znakomicie, o czym świadczyć może chociażby ich krępa budowa ciała i silna izolacja od warunków zewnętrznych przez futro. Życie w Andach często wymuszało na nich picie wody jedynie ze źródeł takich jak rosa osądzająca się rano na roślinach czy zadowalaniu się niewielką wilgotnością roślin, które spożywały. W kwestii pokarmu stałego miały dostęp do gałązek, korzonków i w okresach wzrostu rośli do ich kiełków. Owoce to były dla nich rzadko spotykane rarytasy. W warunkach hodowli domowej i przemysłowej podchodzić do tematu żywienia musimy oczywiście diametralnie inaczej. Właściwe karmienie pozwala im żyć w świetnym zdrowiu nawet do 10 lat dłużej niż ich krewniakom żyjącym na wolności a ich futerko staje się wyjątkowo piękne i puszyste.

Read more »